جَعَلَنا حُجَّتَهُ فِى بِلادِهِ . » « 1 » و منظور از معانى ماييم كه معنا و مظهر خداوند در ميان شما هستيم ، خداوند ما را از نور ذات خويش پديد آورده و امور بندگان را به ما واگذار كرده است . بنابراين ، ما به اذن او هر چه بخواهيم مىكنيم و هرگاه ما چيزى را بخواهيم خدا همان را مىخواهد و هر چه را اراده كنيم خدا آن را اراده مىكند و خداوند - عزّوجلّ - ما را در اين جايگاه نشانده و از ميان بندگان برگزيده و حجّت خود در سرزمين‌ها قرار داده است . سپس جابر از مقصّرين شيعه سئوال مىكند و حضرت مىفرمايد : « أَلَّذِينَ قَصَّرُوا فِى مَعْرِفَةِ الْأَئِمَّةِ وَ عَنْ مَعْرِفَةِ ما فَرَضَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ أَمْرِهِ وَ رُوحِهِ . قُلتُ : يا سَيِّدِى ، وَ ما مَعْرِفَةُ رُوحِهِ ؟ قال - عليه‌السّلام - : أَنْ يَعْرِفَ كُلَّ مَنْ خَصَّهُ اللَّهُ تَعالى بِالرُّوحِ ، فَقَدْ فَوَّضَ إِلَيْهِ أَمْرَهُ ، يَخْلُقُ بِإِذْنِهِ ، وَ يُحْيِى بِإِذْنِهِ ، وَ يَعْلَمُ الْغَيْرَ ما فِى الضَّمائِرِ ، وَ يَعْلَمُ ما كانَ وَ ما يَكُونُ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ . وَ ذلِكَ أَنَّ هذَا الرُّوحَ مِنْ أَمْرِاللَّهِ تَعالى ؛ فَمَنْ خَصَّه‌ُاللَّهُ تَعالى بِهذَا الرُّوحِ فَهذا كامِلٌ غَيْرُ ناقِصٍ ، يَفْعَلُ ما يَشاءُ بِإِذْنِ اللَّهِ ، يَسِيرُ مِنَ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ فِى لَحْظَةٍ واحِدَةٍ ، يَعْرُجُ بِهِ إِلَى السَّماءِ ، وَ يَنْزِلُ بِهِ إِلَى الْأَرْضِ ، وَ يَفْعَلُ ما شاءَ وَ أَرادَ . » « 2 » آنان كه در شناخت امامان و آن چه از امر و روح بر آنان واجب گردانيده شده ، كوتاهى مىكنند . عرض كردم : اى سرور من ، مقصود از شناخت روح چيست ؟ فرمود : اين كه انسان ، كسانى را كه خداوند متعال به دارا بودن روح ويژه گردانيده ، بشناسد ، هم آنان كه خداوند امور را به آنان سپرده است ، به اذن خدا مىآفرينند و به اذن خدا زنده مىكنند و از دل‌ها آگاه‌اند و از تمام وقايع گذشته و آينده تا روز قيامت باخبرند و اين به دليل آن است كه اين روح از امر الهى است ؛ بنابراين ، هر كس كه خداوند متعال به دارا بودن اين روح ويژه گردانيده ، كامل بدون كاستى

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 26 ، ص 14 ، قسمتى از حديث 2 . ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 26 ، ص 14 و 15 ، از حديث 2 .